OBSESSiON.

when my world is falling apart, when there's no light to break up the dark….

that’s the way i loved you.. 29 december, 2009

Gearchiveerd onder: Familie,Uitjes — diaryofdani @ 12:13 pm

na een paar dagen mijn site even niet te hebben gestalkt ben ik er weer. want tja, als je niets te bloggen hebt hoef je het ook niet te doen!
niet heel veel beleefd opzich..
het begon twee dagen geleden toen er eindelijk een beetje iets boeiends kwam. ik was het alweer vergeten, maar we gingen naar het huis anubis theatershow dinges. dus wij me broertje en zusje verassen, want dat wisten ze nog niet ookal hebben we de kaartjes ongeveer een half jaar in huis.
komen we daar aan, en natuurlijk ben ik weer de oudste daar. had ook niet anders verwacht, maarja..
wij naar binnen, natuurlijk moesten sommige weer naar de wc, zoals altijd..
toen de zaal in, was opzich niet een heel groot zaaltje, en we zaten ongeveer in het midden van de zaal.
toen gingen de lichten uit en alles en hoorde ik het twinkel-twinkel-kleine-ster liedje..
toen dacht ik echt van wtf? ik keek zo naar mijn vader met een raar gezicht en dacht echt van..
‘gaan we nou echt twinkel twinkel kleine ster zingen?!’
maarja, ik heb die musical ook niet verzonnen..
daarna kwam die mensen dus op het podium dus al die kinderen zaten te stuiteren..
was verder wel leuk opzich, wel echt een kindershow maargoed..
een ding vond ik echt loeistom, ze gingen playbacken bij de liedjes.. ik haat het altijd als mensen gaan playbacken, dus dat was even een minpuntje.
en toen op een gegeven moment zei lucien(fabian) dit;
‘net als in twilight zone!’
dus ik gelijk wakker natuurlijk, en keihard TWILIGHT!
dat kind voor me keek me aan alsof ik niet goed in me paasei was.
maarja, dat kind irriteerde me sowieso al, so i don’t care : )
ze keek heel de tijd achterom naar mij, hallo.. het podium is vóór je! kijk dan lekker daar heen…
toen kwamen loek(nienke) en vreneli(patricia) nog even de zaal binnen voor een deel van die musical enzo. dus toen stond loek gewoon op drie meter afstand ongeveer, en dat was best grappig.
niet dat je tegen ze aan kan gaan lullen ofzo, want ze negeren je toch. en mij al helemaal, want ik ben er eigenlijk te oud voor, haha.
daarna was hij klaar enzo, en ik irriteerde me nog steeds dood aan al die kinderen. ze lachen om each fuckin thing! kevin(appie) hoeft maar een keer naar links te buigen en die kinderen gaan al gelijk stuk. kapot irritant!
verder die dag niet veel gedaan.
gister gingen we s’ avonds bij mijn oma en opa gourmetten, dus ik om kwart over zes met mijn vader en broertje naar mijn oma en opa toe. mijn moeder en m’n zusje waren er al, want die gingen helpen met alles klaarzetten enzo.
toen we aankwamen moesten we nog even tien minuten wachten tot we aan tafel konden. mijn oma sliep, wat ze overigens de hele dag doet, en vlak voor het eten ging mijn opa haar even uit bed sleuren.
ze zit nu in een rolstoel, ze is zo zwak dat ze niet eens meer kan lopen. en door haar ziekte is ze totaal de kluts kwijt. dus toen ze de kamer in kwam ‘rijden’ was het ‘goedemorgen’ terwijl het 7 uur s’ avonds was!
en nou ja, verder niets aan de hand tijdens het eten. behalve dat ze gevoerd moet worden door mijn opa omdat ze niet eens meer haar hand naar haar mond kan brengen.
toen op een gegeven moment hoorde we een raar geluid, en bleek dus dat mijn oma aan het huilen was. het zag er echt zo zielig uit, want huilen lukte haar al bijna niet.
dus mijn moeder liep even naar haar toe om te vragen wat er was, maar ze kon het niet zeggen. waarschijnlijk had ze ergens pijn ofzo, maar kon ze niet uitleggen waar.
toen had ze een blauwe plek op haar hand die ze eerst nog niet had, waarschijnlijk een bloeduitstorting ofzo.
toen at ze wel weer een beetje enzo, maar af en toe moest ze weer even huilen. het was echt zo zielig om te zien.
toen s’ avonds laat weer naar huis en toen maar gaan slapen, voor zover dat lukte.
de volgende ochtend niet veel gedaan. s’ middags ging ik met melanie naar new moon, dus dat was wel gezellig. het was nog aardig druk! dat had ik dus totaal niet verwacht, aangezien new moon ongeveer al uit de bios gaat. bijna heel de zaal zat vol!
allemaal meisjes van onze leeftijd natuurlijk, en ik zag zelfs jongens! dat was best grappig eigenlijk.
toen de plekjes maar opgezocht enzo die op het kaartje stonden, en toen kwamen er vier van die kutkinderen naast ons zitten. van die twaalf jarige ofzo, weet je wel?
ze liepen heel de tijd keihard te lachen en keihard te praten enzo, echt bloedirritant.
toen gingen melanie en ik nog maar even het twilight quiz dinges doen op mijn itouch, dat kind naast me heel de tijd meekijken. dan denk je ook van, hallo.. ga lekker met je vriendinnen praten en laat ons met rust ofzo.
toen kwamen eerst de voorstukjes. zo’n film gangsterboys ofzo..
zien die kinderen twee bekenden. een uit spangas en gamze(noa uit huis anubis).
dus eerst is het.
‘ZIJ SPEELT IN SPANGAS!’
twee seconden later als gamze in beeld komt..
‘KIJK DAT IS NOA VAN ANUBIS!’
like a’dóóhhh!
moet iedereen dat weten? dat hoef je mij ook niet te zeggen hoor..
toen begon de film en melanie en ik moesten soms keihard lachen, die kut teenies weer naar ons kijken natuurlijk. en toen kwam jacob, en toen zeiden ze dit
‘hij is echt lelijk!’
‘hij moet echt even z’n haar knippen!’
en toen moest ik echt keihard lachen, en toen keken ze me weer aan met zo’n w-t-f gezicht..
maar het was wel grappig.
puh. jacob met lang haar is liefde. alsof edward zo hot is (oké, nu maak ik wat mensen boos, sorry!)
toen moesten melanie en ik af en toe weer lachen, en weer kijken.
toen kwam het ‘que quowle’ stukje, maar taylor zegt het zo grappig dat wij helemaal stuk gingen daar.
en dat kind keek weer, dus toen gaf ik haar echt zo’n wat-mot-je-nou? moet-je-klappen-ofzo blik.
normaal ben ik niet zo agressief, maar zij was zoooooooo irritant.
toen kwam bijna de volturi, een van die kinderen.. ‘oh, dit word eng.’
eng ja hoor.. dan moet je ook niet naar zo’n film gaan, stom klein 12 jarig rot kind..
en daarna de volturi, en wij moeten altijd zo hard lachen om aro, want we vinden hem gewoon zo gay.
bijvoorbeeld, dan zegt hij zo ‘fascinating..’
en toen gingen wij echt helemaal stuk, hand voor ons mond om niet keihard te gaan lachen.
en toen dat lachje natuurlijk. maar toen waren we niet de enige die moesten lachen.
eigenlijk bij alles dat aro zei moest ik wel lachen, want hij is gewoon awesome.
go michael sheen!
toen bij het ‘marry me, bella’ stukje hoorde we achter in de zaal keihard ‘zooo! niet eerlijk!’ en al die dingen, dus blijkbaar hadden zij het nog niet gezien dus toen moesten we weer lachen.
toen film klaar, wilde we nog effe in de zaal blijven want we wilden de liedjes horen, dus iedereen weg (thank god ook die kut teenies), maar toen stuurde een van die medewerkers ons weg.. niet eerlijk.
toen moesten we bij de uitgang nog even wachten op melanie’s vader, en toen hij er uiteindelijk was werd ik naar huis gebracht.
er stond geen auto, fijn.. niemand thuis.
ik draai de deur open, hij zat op slot. gelukkig had ik wel een sleutel, anders stond ik daar..
er was dus inderdaad niemand thuis, en het was rond kwart voor zeven. van mijn moeder en zusje wist ik waar ze heen waren, naar de efteling voor the sound of music musical dinges, en mijn vader en broertje waren dus zonder mij naar de KFC gegaan!
dus iedereen had avond eten, behalve ik. dus ik stuur smsje naar mijn vader of hij wat eten mee kon nemen.
komt hij een paar minuten later thuis, zonder eten natuurlijk.
‘ja, we zaten al in de auto om terug te gaan.. dan bak je toch even een eitje ofzo?’
ja leuk.. wow, boterham met ei..
maarja, ik moest wel want ik had honger.
dat toen gemaakt, en toen maar boven een beetje rond gehangen op msn.
rond kwart over 11 maar gaan slapen ook al had ik geen zin.
toen ging ik op mijn ipod maar spangas kijken, want ja. moest toch wat doen?
niet dat ik nou zo into the spangas ben, maar het was wel grappig.
en toen maar rond kwart voor 1 in slaap gevallen.
Zzzz. Zzzzz. Zzzz…

 

the good life.. 24 december, 2009

Gearchiveerd onder: Uncategorized — diaryofdani @ 11:57 am

daar zit je dan.. achter je computer met je cullen sweater en je mooie pyjama broek je dood te vervelen omdat de rest allemaal weg is.
ja, mijn moeder, broertje en zusje zijn naar alvin and the chipmunks 2 en hebben mij hier achtergelaten. ik mocht niet eens mee! hoe zielig.
nee hoor, nu overdrijf ik.. ik wilde niet mee, want dan kan ik volgende week voor het laatst(</3) naar new moon met melanie.
en natuurlijk gaan we dan naar de burger king!
want we hebben die dingen gewoon nodig. it's like a drug to me..
gister in m'n bed lag ik nog even te internetten, en toen zag ik dat everlife wat getwitterd had met een link van hun blog. dus ik ging kijken natuurlijk, en het was best een goede blog. vooral deze stukjes:

In order to see change take place in our lives, we must go through the pain, Not around it or above or below it. Through it. Doesn’t sound so appealing, huh? Once we decide to step into the pain, we can’t move. Like me last night. I decided I wanted that tattoo, and the second it started hurting I wasn’t sure how much I could handle. But I didn’t have a choice anymore. I couldn’t stop halfway through. I had to sit there and be as still as possible. I couldn’t fight it or turn a different way to lessen it. No, I sat there with my head in my hands, tears involuntarily running down my face, waiting for it to be over. Then once it was finished I knew that every second was worth it.

You have to know that once you are through the pain, the result is something more beautiful than you could ever imagine. All of a sudden the world is a brighter place; colors are more vibrant; the air is sweeter than ever before. You don’t’ look back and focus on the hard times because all you see in front of you is purpose and promise.

If you are starting from the past into the present when you are confronted with pain, everything seems bleak. But when you know for certain that the pain is temporary, the future will look gorgeous!

Sarah Ross had dus een nieuwe tattoo laten zetten, en ze moest zich door de pijn heenwurmen..
maar ze heeft wel gelijk.. wat er daarna komt is mooi, en die pijn moet je er dan maar voorover hebben.

 

i escaped the bitter taste.. 23 december, 2009

Gearchiveerd onder: Obsessies,Random — diaryofdani @ 3:07 pm

en dan kom je erachter dat ik al vier bloggen gestart ben met het woordje ‘en’.. nooit opgevallen eigenlijk, maar goed..
weer een rustig dagje vandaag.. werd alleen nogal laat wakker.. gister nog tot kwart over twaalf liggen msnen en tweetten op me itouch, en daarna maar in slaap gevallen. word ik vanochtend wakker doordat de deur open ging.. mijn moeder dus.
en natuurlijk word ik daar weer wakker van.. en toen ging het zo..
‘slaap je nog?’
‘jah..’
‘weet je wel hoe laat het is?’
‘neuh’
‘kwart over twaalf!’
‘hmm..’
‘maarja, slaap nog maar verder dan.’ – lacht -
- danielle draait zich om, zucht en doet ogen weer dicht. -

niet dat ik daarna nog kon slapen, want als ik eenmaal wakker ben kan ik niet meer slapen.. tenzij ik half dood lig van vermoeidheid..
mijn moeder had de deur opengelaten, dus toen ik overeind kwam zat mijn kat me weer eens aan te staren.
en miauwen natuurlijk.. ik ga weer liggen, en gelijk springt hij met volle vaard op me.
hallo, ik heb ook gevoel ofzo!
maarja, hij moet dus weer kroelen.. werd half mishandeld daar, want het kietelde.
toen een half uur liggen niksen. beetje muziek geluisterd enzo.
toen ging ik maar naar beneden. mijn broertje en zusje hadden tosti gemaakt, want het was al een uur ofzo. dus tja, toen had ik tosti als ontbijt..
toen maar weer naar boven en wat spelletjes op msn gedaan met Annelie. en 3x raden wie er weer verloor..
moi..
maar het was wel grappig. : )
en toen maar weer gaan vervelen.. beetje internetten ofzo. uiteindelijk keek ik op Amy’s blog of ze al geblogd had, en ja hoor. gisteren..
dus ik die blog lezen, en toen kreeg ik zowat een hartaanval..
team jacob en team edward drinkflessen bij de burger king?!
ik zat hier toen gelijk te stuiteren en tegen een vriendin te zeggen van
‘WE MOETEN NAAR DE BURGER KING!’
en nu gaat zij misschien vanavond erheen, en nu is ik jaloers..
maar kijk dan hoe leuk ze zijn!

die zijn toch helemaal geweldig?!
dus nu ga ik gewoon over een paar dagen de burger king veroveren ofzo..
want ik m-o-e-t hem gewoon hebben.
dus ik ren gelijk naar beneden en begin tegen mijn moeder te gillen..
‘mam, ze hebben team jacob drinkflessen bij de burger king. ik moet er een hebben!’
en toen zei mijn moeder iets waarvan ik niet meer weet wat ze zei, maar het was niet tegen mij.
toen zag ik dat ze zat te bellen..
ik gelijk zuchtten, want ze had het toch niet gehoord. ik weer naar boven gesjokt en toen maar tegen mijn broertje gaan gillen.
‘kom, we gaan naar de burger king want ze hebben daar team jacob flessen en ik moet er een hebben!’
als je die woorden zegt..
burger king, kom, gaan.
dan hoef je niets anders meer tegen mijn broertje te zeggen, want z’n gezicht begon gelijk te glunderen.
hij vond het prima en wilde het liefst vanavond nog!
nou, daar heb ik geen problemen mee, alleen mijn ouders waarschijnlijk wel.
like always..
ach ja, als ik zo’n fles bemachtigd heb dan laat ik het wel horen : )

 

let it snow.. 22 december, 2009

Gearchiveerd onder: Friends,Random — diaryofdani @ 10:30 am

LET IS SNOWW.
en daar zit je dan. achter je raam naar het ondergesneeuwde nieuwerkerk aan den ijssel te kijken. gister er door heen gelopen, en dat was niet zo slim. ik ben twee keer bijna gevallen op dezelfde plek. onder zo’n tunnel lag ook sneeuw, maar daar was het glad. en tja, als je dan net even iets te hard loopt.. maar gelukkig kon ik nog blijven staan. toen maar naar dominique en nathalie geweest om daar blood & chocolate te kijken. ohmygawd wat een gave film!
weerwolven lovers moeten hem echt zien als je dat nog niet gedaan hebt, want hij is echt leuk! toen nog maar eventjes gitaar gespeeld met dominique, en toen klein stukje van bring it on 4 gekeken. do en ik helemaal panisch(tenminste, ik wel..) toen we everlife’s find yourself in you hoorde.. en daarna rond vijf uur weer naar huis gelopen.
altijd als het donker begint te worden en je alleen loopt, heb ik altijd het gevoel alsof iemand je achtervolgd.. waarschijnlijk ben ik niet de enige, maar toch is het freaky..

een paar dagen geleden werd ik weer boos. stomme closeup, serieus. ik had dus wat dingen besteld.. een alice choker, een jacob boekenlegger en een team jacob vest. woensdag kwam mijn bestelling dus binnen met alice choker, en een nomad boekenlegger. ja, nomad dus! terwijl ik om jacob heb gevraagd. ik weet nou niet of we dit kunnen oplossen, aangezien het een duitse site is. maar toch klopt het niet.. en dat vest heb ik ook nog niet gekregen. maar daar waren al problemen mee. ik bestel hem nu gewoon ergens anders..
closeup, go to hell..

 

i don’t believe in war or peace.. 21 december, 2009

Gearchiveerd onder: School — diaryofdani @ 7:54 pm

en daar ben ik weer, helemaal veilig terug uit engeland! ik heb alleen maar wat hoofdpijn en vermoeidheid overgehouden, maar naast dat leef ik nog. london was in een woord helemaal te gek! we hebben zoveel gezien en zoveel beleefd enzo, en het was helemaal super!

ik moest dus woensdag om kwart voor zes opstaan, want we moesten tussen half zeven en kwart voor zeven op school zijn. ‘s ochtens me ontbijt en lunch klaargemaakt enzo, en toen de ijskoude buitenlucht in. het was zoooo vreselijk koud! en in de auto was het ook niet echt warm. heb echt zitten klappertanden. eenmaal bij school waren er gelukkig nog parkeerplekken naast de school, anders had ik een stuk moeten lopen. heel veel mensen stonden al binnen, en daar kwam ik dus even met mijn zombiehoofd bijstaan. we moesten een soort papierdinges halen voor op de koffer met je naam en adres enzovoort. daarna moesten we nog even naar een lokaal met je leider. daar werd er gevraagd of je alcohol enzo in je koffer had. iedereen nee natuurlijk. hallo, zie je mij al alcohol of drugs ofzo meenemen? ze controleerden het niet maarja. toen moesten we naar buiten, de godzijdank-wat-warmere bus in. eerst ouders gedag gezegd natuurlijk. toen gingen we dus de bus in, waar ik naast denise zat. was erg gezellig! ik had verwacht dat ik compleet dood zou zijn tijdens de busreis, maar dat viel nog reuze mee! toen smstje mijn vader dat hij kaartjes had besteld voor neverlife. denise en ik moesten kapot hard lachen om dat neverlife, aangezien de band everlife heet. maarja, that’s my dad..

na een paar uur kwamen we aan bij de haven van calais. er waren heel veel auto’s en vrachtwagens enzo, en veel van hun moesten dus ook op de boot. na een paar minuten zagen we een grote boot aankomen varen, en dat was onze boot dus. het leek wel een cruiseship! toen moesten we dus met de bus ergens in rijden, en toen waren we op de boot. we moesten uit de bus, dus gingen we de boot verkennen. er waren een paar restaurantjes en winkeltjes enzo. we hebben nog even in het winkeltje gekeken, maar niet echt iets gekocht. althans, ik niet..
we gingen boven zitten, bij het raam zodat we de zee konden zien. naast ons zat een klas kinderen die een dag naar belgie waren geweest. we moesten heel de tijd lachen omdat ze zo grappig engels praatte. ze keken ons heel de tijd aan, en toen gingen we dingen over ze zeggen in het nederlands, want dat verstaan ze toch niet.. toen hoorde we een stem dat we er waren. we liepen weer terug naar de bus en alles en gingen er weer inzitten. toen gingen we de weg op. zo, dat was wel even wennen om links te rijden zeg!

we gingen toen dus eerst naar canterbury, das zo’n stadje in de buurt van londen. bij een van de eerste winkeltjes dacht ik dat ik gek werd! ik zag voor het raam zo’n new moon shirt hangen. dus ik moest gewoon naar binnen natuurlijk. hadden ze daar nog meer shirts en alles, ik werd echt gestoord haha! maar ik heb het niet gekocht, want toen ik het wilde kopen ging iedereen weer naar buiten, en kon ik het dus niet kopen omdat ik anders zou verdwalen.. later zag ik nog buttons en nog meer shirts enzo. zelfs het bella/edward muziekdoosje! maar ik kon die winkels niet in, want de rest liep gewoon door.. best egoïstisch eigenlijk, ik kan wel mee naar hun winkels, maar als ik even wil kijken mag het niet..
we hebben de hele middag in canterbury rond gehangen, en daarna moesten we weer terug naar de bus.
toen reden we london binnen, en het werd gelijk druk met auto’s en alles! ik heb me ogen echt uitgekeken. eenmaal bij het hotel brachten we de koffers naar binnen, en kregen we de sleutels van onze kamers. ik lag met nadine, fleur en melanie op een kamer. we lagen heel erg afgezonderd van de rest. wij lagen in G14, en de rest lag allemaal in B. toen we de koffers binnen hadden gezet gingen we alle vier even naar de wc, dus kamer op slot. komen we terug, krijgen we de deur niet meer open. het pasje deed bij geen van allen het, dus hadden we een probleempje. dus wij lopen naar de receptie.. maar niemand durfde het te vragen, aangezien het ook in het engels moest. normaal durf ik het niet, maar toen ben ik maar op die gast afgestapt met ‘we can’t open our door anymore’.. hij deed toen iets met de pasjes, en toen deed hij het weer! ongeveer een half uur later gingen we weer naar buiten om te gaan eten (en natuurlijk kregen we de deur toen ook niet dicht..). we gingen eerst naar de underground, en van daar naar piccadilly circus. daar aten we in de pizza hut, wat erg lekker was! het was een soort lopend buffet met stukjes pizza, en het was yumm. na het eten kregen we nog ongeveer anderhalf uur vrije tijd op piccadilly circus, en dus zijn we inkopen gaan doen. ik heb maar 1 ding gekocht, en dat is deze sweater;

ach, als je naar londen gaat mag die niet ontbreken he!
daarna gingen we weer met de metro terug naar het hotel. we trokken onze pyjama’s aan en gingen in onze bedden liggen. toen kwam er nog een klasgenoot op bezoek, en toen hebben we erg gelachen. nou ja, eigenlijk gingen we gewoon helemaal stuk. rond half 2 werd hij door een vriend gebeld dat als je op de gangen betrapt werd je een boete kreeg van 50 pond, dus toen was hij wel snel weg. daarna hebben we nog wel nagelachen om dingen, weet niet meer precies wat.
rond half 3 werden we te moe, en gingen we maar slapen.

de volgende ochtend werden we vroeg wakker omdat nadine een smsje kreeg. wij helemaal schelden, want het was kwart over zeven ofzoiets. we waren toen weer in slaap gevallen, maar werden later weer wakker. toen snel aankleden en maar ontbijten. we hadden warme chocolademelk bij het ontbijt, en het was in een woord niet te zuipen. de koffie ook niet hoorde ik van iemand. verder was het ontbijt wel best. we hadden daarna ongeveer nog een half uur, en daarna gingen we een stadswandeling maken.
we reden eerst een stukje met de bus ergens heen, en ondertussen zagen we de london eye en de big ben al. we begonnen bij de london eye. ik vond hem zo klein. ik had hem groter verwacht! daarna liepen we door naar de big ben, en die vond ik ook al klein.

daar zagen we ook het palace of westminster. daarna gingen we door naar een kerk en daarna naar een park. er waren hartstikke veel eekhoors in dat park, echt niet normaal. en ze waren redelijk tam. op een gegeven moment zat er bijna een eekhoorn op de jas van een leerling. na een paar minuten zagen we buckinham palace.
de wisseling van de wacht was bezig, dus we gingen er snel naar toe. ik schoot gelijk in de lach om hoe die mannen eruit zagen. ik heb die harige hoedjes altijd al grappig gevonden. we gingen toen ook nog met een op de foto.

daarna zijn we weer soort van naar de bus gelopen. toen op naar het natural history museum. we hebben er even doorheen gelopen, en voor de rest hebben we de hele tijd op een bankje gezeten. weet niet waarom ze voor een museum hebben gekozen, want iedereen vond het saai. daarna weer naar piccadilly circus. daar ging ik met marjolein, simone en denise naar de kfc, want ja.. we moesten avond eten natuurlijk! daarna moesten we naar het piccadilly theatre komen, want we gingen naar de musical grease. natuurlijk lekker meegezongen met zen allen. het was een hele leuke musical, en prima te volgen ook al was het engels.
daarna kregen we weer anderhalf uur vrije tijd op piccadilly circus. ik ben toen maar met een groepje naar starbucks gegaan, en daar hebben we de hele tijd gezeten. toch wel handig dat ik een itouch heb, want ik heb lekker even getwitterd en gemsnd! even laten weten dat ik nog leef, haha.

i love starbucks.
daarna gingen we weer terug naar het hotel, en we sliepen al snel want we waren doodmoe van die dag.

de volgende ochtend werden we wakker gemaakt, want die dag moesten we terug naar huis. dus we hadden de koffers en alles ingepakt, en na ongeveer een uur waren we eindelijk zover om weg te gaan. we liepen met de koffers naar de bus en laadde hem in. toen gingen we (alweer) naar een museum. het science museum dit keer. hier hebben we dus echt niets gedaan behalve op bankjes of in het restaurantje zitten.
daarna was het tijd voor het keuze progamma. ik had voor bioscoop gekozen, samen met melanie, fleur en tamara. dus gingen we gezellig met de leraar naar new moon! het duurde even voordat we er waren, maar na een tijdje zaten we gezellig bij new moon naar jacob te staren. althans, ik liep wel te staren.. de leraar en tamara waren in slaap gevallen. daarna zouden we naar oxford street gaan, maar het was al heel laat dus zijn we maar in twee winkeltjes geweest. daarna gingen we weer naar piccadilly circus lopen, en weer naar de pizza hut. ik heb daar maar twee stukjes pizza gegeten, want ik was een beetje misselijk. daarna gingen we de bus in, op weg naar huis. en god, wat was dát een ramp! het duurde eerst een eeuwigheid om londen uit te komen, en daarna stonden we in de file. er was blijkbaar een ongeluk gebeurd in een tunnel bij dover, en dus hebben we gewoon 4 uur op dezelfde plek gestaan! echt niet normaal meer.. ik ben op een gegeven moment in slaap gevallen, en toen ik wakker werd van gelach, keek ik mensen vragend aan. ik was blijkbaar in slaap gevallen met mijn mond open, en een vriendin had er een foto van gemaakt. ik vond het dus echt niet grappig ofzo, maarja.. toen waren we weer bijna op de boot. ik zat echt als een zombie in de bus. ik keek even achterom hoe de bus erbij zat, en toen moest ik keihard lachen. iedereen sliep! het zag er best schattig uit eigenlijk, al die ogen dicht en sommige met hun mond open. het was echt grappig gewoon! we moesten nog even naar buiten, ook al was het rond 6 uur s’ ochtends. toen kregen we te horen dat we nog een paar uur moesten wachten omdat de haven van calais dicht was, en er dus geen boten vaarden. maar toen namen we de boot van 10:15 ongeveer.
op de boot moesten we er weer uit natuurlijk.. we zaten heel de tijd in een restaurantje, en ik was dus gewoon like.. een zombie. ik heb half liggen slapen daar!
ik had nog veel kleingeld. zo’n 15 pond ofzo, en daar heb ik dus parfum van gekocht in het winkeltje.
Christina Aquilera by Night! ik vond hem wel lekker : )
in de bus was iedereen weer dood natuurlijk. ik was blij toen we nieuwerkerk binnen kwamen rijden!
bij school stonden alle ouders natuurlijk al te wachten in de kou. toen ik naar buiten kwam werd ik gelijk omhelsd door me ouders, en zelfs door me broertje! dat was like.. shocky! maar wel lief, haha.
de rest van de avond werd ik helemaal vertroeteld. we kwamen ongeveer 9 uur later aan dan verwacht..
die avond maar vroeg naar bed gegaan, want ik was echt dood.
en bij deze sluit ik deze hele lange blog af over londen.. :)

 

When the lights go out.. 15 december, 2009

Gearchiveerd onder: School — diaryofdani @ 5:46 pm

Na twee dagen school ben ik gelijk weer helemaal dood. School martelt je gewoon. Écht.. Het is gewoon niet leuk meer. Gister hoefde ik pas om elf uur de deur uit. Dat is een van de dingen die ik dan weer niet erg vind, maar als je pas half vijf thuis bent met het laatste uurtje frans(marteling), dan word je niet echt blij, dat kan ik je verzekeren! Vandaag dus om negen uur naar school. Het liefst zou ik pas om elf uur weer naar school gaan, maarja.. die school gunt ons ook nooit iets.. dus toen gingen we gezellig apenkooien met gym. ik heb daar altijd al een hekel aan gehad, om deze twee redenen..
1. ik zit nu in 4 vmbo-t. welke malloot verzint het dan weer om een examenklas apenkooien te geven? hallo.. we zitten niet meer op de basisschool ofzo, ook al denken zij dus van wel.
2. ik ben een keer zo hard gevallen omdat ik over zo’n stom, dun plankje moest. als ik er weer aan denk, doet alles gelijk weer pijn.. want tja, op je stuitje vallen is niet helemaal geweldig natuurlijk.

en daarna nog een uurtje nederlands, en twee uur kunstvakken. bij nederlands moesten we natuurlijk gewoon weer werken. laatste schooldag van het jaar voor ons.. nee hoor, gewoon werken. terwijl we bij engels bijvoorbeeld film gingen kijken. zelfs bij wiskunde gingen we niet nakijken! maar nederlands natuurlijk wel, het zal weer eens niet.. bij kunstvakken was ik weer eens inspiratieloos, en ging ik maar mijn plank opnieuw verven. tja, ik moet toch wat doen?
toen kreeg ik de opdracht om de nieuwjaarskaart van comenius college nieuwerkerk te maken, dus dat is wel leuk. ik moet een collage gemaakt door de kunstvakken leraar scannen, en daar dan in photoshop een soort kerstkaart van maken. het vervelende is alleen dat mijn scanner het nu niet doet, daar kwam ik net even achter.. heel vervelend, maar ach. ze doen het maar met een foto ervan hoor.

net ben ik bezig geweest met mijn tas inpakken, want morgen vertrek ik voor drie hele dagen naar de hoofdstad van het land aan de overkant van de zee. london dus!
we gaan dus drie dagen met school naar london, en volgens mij word het echt helemaal te gek! we gaan veel doen.. onder andere naar twee museums, en natuurlijk naar de big ben, london eye, downing street 10, piccadilly circus, en nog veel meer! dus zoals je wel begrijpt komen er de komende drie dagen geen blogs, maar zaterdag of zondag pas weer.
dus morgen is het dagdag nederland. ik wilde nog zeggen dag koud kikkerlandje, maar in london zal het ook niet erg warm zijn. ik heb gehoord dat het er nu zelfs sneeuwt. en s’ nachts gaat het lekker vriezen, yay.
dat is dus een sarcastische yay..

tot zaterdag! : )

 

and here i am again.. 13 december, 2009

Gearchiveerd onder: diaryofdani — diaryofdani @ 2:20 pm

en hier zijn we weer.. ik hou het bloggen nooit vol. echt nóóit.. hiervoor had ik dus lovehurts, maar die is ook weer zo dood als een ik weet niet wat : ) en toch vind ik bloggen best leuk.. dus ach, laten we het maar weer eens proberen.

voor het eerst zit ik eens een keer op wordpress. nog nooit gedaan, dus ach. eens moet de eerste keer zijn! normaal maakte ik een hele site, maar heb ik nu niet zo veel zin in. het was meestal ook een design/blog site, maar van dat design gedeelte kwam ook niets.

dus dit was mijn eerste mini blog op wordpress! ik weet nu even niets te bloggen, dus als ik straks iets weet dan zien jullie het wel : )

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.